Η Blue Monday συχνά χαρακτηρίζεται ως «η πιο καταθλιπτική μέρα του χρόνου». Μια ετικέτα που ακούγεται βαριά, σχεδόν μοιραία. Κι όμως, πίσω από τον όρο δεν κρύβεται μια επιστημονική αλήθεια, αλλά μια συλλογική εμπειρία: η αίσθηση βάρους που φέρνει ο χειμώνας, η κούραση μετά τις γιορτές, οι στόχοι που μοιάζουν μακρινοί, το φως που αργεί να επιστρέψει.

Αν σήμερα νιώθεις πιο χαμηλά από άλλες μέρες, δεν σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με εσένα. Σημαίνει ότι είσαι άνθρωπος. Όταν η διάθεση χαμηλώνει Ο Ιανουάριος μάς βρίσκει συχνά αντιμέτωπους με:

• λιγότερο φυσικό φως

• οικονομικές και ψυχικές «εκκρεμότητες»

• την πίεση για «νέα ξεκινήματα»

• μια καθημερινότητα που μοιάζει απαιτητική χωρίς ανταμοιβή

Αυτά δεν είναι αδυναμίες. Είναι συνθήκες. Και οι συνθήκες επηρεάζουν τη διάθεσή μας.

Μια διαφορετική ματιά στη Blue Monday

Αντί να τη δούμε ως «σκοτεινή μέρα», μπορούμε να τη δούμε ως σήμα παύσης. Μια υπενθύμιση ότι ίσως χρειάζεται:

• να χαμηλώσουμε ρυθμούς

• να ακούσουμε τι μας κουράζει

• να φροντίσουμε τον εαυτό μας χωρίς ενοχές

Η θλίψη δεν είναι εχθρός. Είναι μήνυμα. Και κάθε μήνυμα ζητά κατανόηση, όχι απόρριψη.

Μικρές πράξεις φροντίδας (που κάνουν διαφορά)

Δεν χρειάζονται μεγάλες αλλαγές. Μόνο μικρά, συνειδητά βήματα:

• Ένα ζεστό ρόφημα χωρίς βιασύνη

• Μια βόλτα, έστω και σύντομη

• Λίγες γραμμές σε ένα χαρτί: «Πώς είμαι σήμερα;»

• Μια κουβέντα με κάποιον που νιώθεις ασφαλής

Η φροντίδα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι βάση. Και κάτι σημαντικό… Αν η θλίψη επιμένει, αν νιώθεις ότι σε κατακλύζει ή σε απομονώνει, δεν χρειάζεται να το περάσεις μόνος/η. Η υποστήριξη —φιλική ή επαγγελματική— είναι δύναμη, όχι αδυναμία.

Η Blue Monday δεν ορίζει εσένα. Είναι απλώς μια μέρα. Και κάθε μέρα μπορεί να γίνει μια μικρή αρχή — όχι επειδή «πρέπει», αλλά επειδή το αξίζεις.